İçeriğe geç
Kanun No: 4857 · Resmi Gazete: 10.06.2003

4857 sayılı İş Kanunu — Çalışma Süreleri: Haftalık ve Günlük Sınırlar (m.63–66)

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 ila 66. maddeleri; günlük ve haftalık çalışma sürelerinin üst sınırlarını, denkleştirme uygulamasını, ara dinlenmelerini ve çalışma süresinden sayılan halleri düzenlemektedir. 2026 yılı Yargıtay içtihadıyla güncel açıklamaları içermektedir.

Madde 63

Çalışma Süresinin Haftalık ve Günlük Üst Sınırı

Genel bakımdan çalışma süresi haftada en fazla kırk beş saattir. Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde on bir saati aşmamak koşuluyla farklı şekillerde dağıtılabilir. Bu hâlde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşamaz; denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir. Yargıtay, denkleştirme uygulamasının yazılı sözleşme veya işyeri yönetmeliğiyle belirlenmesi gerektiğini; aksi hâlde fazla mesai hesabında denkleştirmenin dikkate alınamayacağını kabul etmektedir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Madde 64

Telafi Çalışması

Zorunlu nedenlerle işin durması, ulusal bayram ve genel tatillerden önce veya sonra işyerinin tatil edilmesi ya da benzer nedenlerle işçinin fiilî olarak çalışmadığı durumlarda, çalışılmayan bu süreler için telafi çalışması yaptırılabilir. Telafi çalışmaları, günde üç saatten fazla olamaz; tatil günlerinde yaptırılamaz. Telafi çalışması, fazla çalışma sayılmaz; ancak bu şartlara uyulmaması hâlinde yapılan çalışma fazla mesai niteliği kazanır. İşverenin telafi çalışması kararı yazılı olarak işçiye bildirilmelidir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Madde 66

Çalışma Süresinden Sayılan Haller

Aşağıdaki süreler çalışma süresinden sayılır: (a) Madenlerde, taşocaklarında veya her ne şekilde olursa olsun yeraltında çalışılacak işlerde işçilerin kuyulara, dehlizlere veya asıl çalışma yerlerine inmeleri veya girmeleri ve bu yerlerden çıkmaları için geçen süreler. (b) İşçilerin işveren tarafından işyerinden başka bir yerde çalıştırılmak üzere gönderilmeleri halinde yolda geçen süreler. (c) İşçinin işinde ve her an iş görmeye hazır bir halde bulunmakla beraber çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği süreler. (d) İşçinin işveren tarafından başka bir yere gönderilmesi veya işveren evinde ya da bürosunda yahut işverenle ilgili herhangi bir yerde meşgul edilmesi suretiyle asıl işini yapmaksızın geçirdiği süreler. (e) Çocuk emziren kadın işçilerin çocuklarına süt vermeleri için belirtilecek süreler. (f) Demiryolları, karayolları ve köprülerin yapılması, korunması ya da onarım ve tadili gibi, işçilerin yerleşim yerlerinden uzak bir mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte getirilip götürülmeleri gereken her türlü işlerde bunların toplu ve düzenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler. Yargıtay, özellikle (b) ve (d) bentleri kapsamında işçinin görev seyahatinde ve servis bekleme sürelerinde fiilen çalışıp çalışmadığı tartışmalarında bu maddeyi esas almaktadır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Not: Bu sayfada yer alan madde metinleri özet niteliğindedir. Kanunun tam ve güncel metni için mevzuat.gov.tr adresini ziyaret edin.