İçeriğe geç
Kanun No: 4857 · Resmi Gazete: 10.06.2003

İş Kanunu – Eşit Davranma İlkesi ve Ayrımcılık Yasağı (Madde 5)

4857 sayılı İş Kanunu'nun iş ilişkisinde eşit davranma yükümlülüğünü, ayrımcılık yasağını, ispat yükünü ve ayrımcılığa dayalı tazminatı düzenleyen 5. maddesi. 2026 Yargıtay kararları ve güncel değerlerle açıklamalı.

Madde 5

Eşit Davranma İlkesi

İş ilişkisinde dil, ırk, renk, cinsiyet, engellilik, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayrım yapılamaz. İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan ile kısmi süreli çalışan arasında, belirsiz süreli çalışan ile belirli süreli çalışan arasında farklı işlem yapamaz. İşveren, biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça, bir işçiye iş sözleşmesinin yapılmasında, şartlarının oluşturulmasında, uygulanmasında ve sona erdirilmesinde, cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapamaz. Aynı veya eşit değerde bir iş için cinsiyet nedeniyle daha düşük ücret kararlaştırılamaz. Eşit davranma ilkesine aykırılık hâlinde işçi; dört aya kadar ücreti tutarında tazminat ve yoksun kaldığı diğer hakları talep edebilir. İspat yükü: Ayrımcılık iddiasını kuvvetli biçimde gösteren delil sunan işçinin ardından ispat yükü işverene geçer; işveren farklı işlemin haklı nesnel bir nedene dayandığını kanıtlamak zorundadır. 2026 itibarıyla dört aylık asgari ücret tutarındaki tazminat üst sınırı ≈ 132.120 TL'dir; bu tazminat kıdem ve ihbar tazminatına ek olarak talep edilebilir. SGK işveren prim payı %21,75; brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL.

Not: Bu sayfada yer alan madde metinleri özet niteliğindedir. Kanunun tam ve güncel metni için mevzuat.gov.tr adresini ziyaret edin.