İş Kanunu — Haftalık Çalışma Süresi (m.63)
4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi; haftalık azami çalışma süresini, bu sürenin günlere dağılımını, denkleştirme uygulamasını ve esnek çalışma düzenlemelerinin hukuki çerçevesini ortaya koymaktadır.
Haftalık Çalışma Süresi
Genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok kırkbeş saattir. Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekillerde dağıtılabilir. Bu hâlde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir. Denkleştirme döneminde bazı haftalar kırkbeş saatin üzerinde, bazı haftalar altında çalışılabilir; ancak dönem ortalaması kırkbeş saati geçemez, aksi takdirde aşan kısımlar fazla çalışma sayılır. Sağlık kuralları bakımından günde ancak yedibuçuk saat veya daha az çalışılması gereken işler, tüzükte gösterilir. Yer altı maden işlerinde çalışan işçilerin çalışma süresi; günde en fazla yedi buçuk saat, haftada en fazla otuz yedi buçuk saattir. Gece çalışmalarında ve postalar hâlinde çalışılan işlerde ilave düzenlemeler İş Kanunu'nun ilgili maddeleri ile Çalışma Süreleri Yönetmeliği'nde yer almaktadır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi içtihadına göre kırkbeş saati aşan her saatin fazla çalışma ücreti gerektirdiği, denkleştirme döneminde ortalama hesabının doğru yapılması gerektiği ve işçi aleyhine denkleştirme uygulanamayacağı istikrarlı biçimde vurgulanmaktadır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.