Emeklilik nedeniyle ayrılan işçinin kıdem tazminatı hakkı ve sigorta prim günü koşulu
Karar Özeti
Davacı işçi, 22 yıl sigortalı olarak aynı işverenin yanında çalışmış ve yaş koşulunu beklemeksizin 5510 sayılı Kanun'un 28. maddesi kapsamında sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamladığını SGK'dan belgeleterek iş sözleşmesini sona erdirmiştir. İşveren, işçinin kendi isteğiyle ayrıldığını öne sürerek kıdem tazminatı ödemeyi reddetmiştir. Yerel mahkeme, davacı işçinin emeklilik hakkı kazandığına dair SGK'dan aldığı yazıyı yeterli delil saymış ve kıdem tazminatına hükmetmiştir. İşveren karar aleyhine temyize gitmiş ve primlerinin tamamının yatırıldığını kanıtlar nitelikte kayıtlar sunmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, yaş koşulu dışındaki emeklilik şartlarını (sigortalılık süresi ve prim günü) tamamlayan işçinin kıdem tazminatını hak ettiğini teyit etmiştir. SGK'dan alınan yazının tek başına yeterli olmayıp fiilî sigortalılık süresinin ve prim gün sayısının da bağımsız biçimde belgelenmesi gerektiği vurgulanmıştır. İşverenin prim günü itirazlarının aksini ortaya koymaya yetmediği sonucuna varılmış ve kıdem tazminatının fesih tarihindeki giydirilmiş brüt ücret üzerinden ödenmesi onanmıştır. Karar, emeklilik nedeniyle ayrılan işçiler için prim gün sayısının ispatının kritik önemine dikkat çekmektedir.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Onama