Belirsiz süreli iş sözleşmesinde işletmesel karar gerekçesiyle geçerli fesih — feshin son çare ilkesi ve işçinin başka bölüme nakli olanağının araştırılması zorunluluğu

Karar Özeti

Davacı işçi, bir imalat firmasında üretim planlama uzmanı olarak on iki yıl görev yapmış; iş sözleşmesi, şirketin üretim planlama birimini dijitalleştirerek dış kaynak kullanımına geçmesi gerekçesiyle feshedilmiştir. İşveren, kararın ekonomik zorunluluktan kaynaklandığını ve pozisyonun kaldırıldığını savunmuştur. Davacı, feshin son çare olmadığını; şirkette doldurulamayan başka pozisyonlar bulunduğunu, kendisinin bu pozisyonlara nakledilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek işe iade talep etmiştir. Yerel mahkeme, işletmesel kararı yerinde bulmuş ve işe iade talebini reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde şu ilkeler belirlenmiştir: 4857 m.18 kapsamında işletmesel karar dayanaklı fesihlerde mahkeme kararın isabetini değil feshin zorunlu olup olmadığını denetler. Feshin son çare ilkesi uyarınca işveren, feshe başvurmadan önce işçiyi başka bir birimde ya da pozisyonda istihdam etme imkânını araştırmak ve bu imkânı ortadan kaldırmak zorundadır; bu araştırmanın somut belgelerle kanıtlanması gerekir. İşyerinde açık pozisyon veya yakın tarihte dışarıdan işe alım yapılması, son çare ilkesinin karşılanmadığına güçlü karine oluşturur. İşverenin bu araştırmayı hiç yapmadığı ya da belgeleyemediği durumlarda fesih geçerli sayılamaz. Somut davada şirketin aynı dönemde farklı birimde eleman aldığı ve davacının bu pozisyona uygunluğunun değerlendirilmediği anlaşıldığından fesih geçersizdir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Anahtar Kavramlar