Yıllık izin ücretinin hesabında giydirilmiş ücretin esas alınması ve kullandırılmayan izin alacağının faiziyle talep edilebileceği
Karar Özeti
Davacı işçi, bir perakende zincirinde satış danışmanı olarak sekiz yıl çalışmış; iş sözleşmesi işverenin feshiyle sona ermiştir. İşçi, feshe bağlı alacaklarının yanı sıra son beş yıla ait kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağını da talep etmiştir. İşveren, izinlerin bir bölümünün kullandırıldığını ancak imzalı izin formlarını dosyaya sunamadığını belirtmiştir. Yerel mahkeme, temel ücret üzerinden izin alacağını hükme bağlamıştır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi hâlinde kullandırılmayan yıllık izin ücretleri son ücret üzerinden ödenir; bu son ücret hesaplamasında giydirilmiş ücret esas alınmalıdır. Yıllık ücretli iznin kullandırıldığını ispat yükü işverene aittir; kullandırmayı kanıtlayan imzalı izin formları veya eşdeğer belgeleri ibraz edemeyen işveren hakkında kullandırılmadığı kabul edilir. Hak kazanılan izin süreleri kesintisiz birikir ve beş yıllık zamanaşımına tabidir; iş sözleşmesi sona ermeden önce ortaya çıkan izin alacakları fesih tarihinden itibaren faiz işletilerek talep edilebilir. İşverenin imzasız formları delil olarak sunmasının tek başına yeterli olmadığı, ücret bordrolarında 'izin' açıklamasıyla gösterilen ödemelerin izin ücretine mahsup edilemeyeceği hükme bağlanmıştır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma