Yıllık izin ücreti hesabında fesih tarihindeki son ücretin esas alınması — sosyal yardımların dahil edilmesi zorunluluğu

Karar Özeti

Davacı işçi, bir perakende zincirinde on yıl boyunca mağaza sorumlusu olarak çalışmış; iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesinin ardından kullandırılmayan 74 günlük yıllık izin alacağını talep etmiştir. Yerel mahkeme, yıllık izin alacağının hesabında yalnızca temel ücret üzerinden hesaplama yapılmasını doğru bulmuş; yemek yardımı ve ulaşım ödeneğinin hesaba katılmadığı bilirkişi raporunu kabul etmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca yıllık izin ücreti, işçinin fesih anındaki son ücreti esas alınarak hesaplanır. Bu hesaplamada esas alınması gereken ücret, çıplak temel ücret değil; düzenli ve süreklilik taşıyan tüm ödemeleri kapsayan giydirilmiş ücrettir. Her ay düzenli ödenen yemek yardımı ve işe geliş-gidiş için ödenen ulaşım ödeneği, niteliği itibarıyla ücretin ayrılmaz parçasıdır; bunların izin ücreti hesabının dışında bırakılması kanun hükmüne aykırıdır. Öte yandan servis imkânı gibi ayni yardımların, izin döneminde kullanılmayacağından giydirilmiş ücrete dahil edilemeyeceği hatırlatılmıştır. Hatalı hesaplama nedeniyle işçi lehine ortaya çıkan fark, beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olmakla birlikte fesih tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsil edilebilir. Sonuç olarak işverenin, yıllık izin bordrolarında temel ücret dışındaki kalemleri de şeffaf biçimde göstermesi ve izin alacağı hesaplamalarını buna göre yapması gerektiği vurgulanmıştır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.

Anahtar Kavramlar