Zincirleme belirli süreli iş sözleşmelerinin belirsiz süreli sözleşmeye dönüşme koşulları ve esaslı neden zorunluluğu
Karar Özeti
Davacı işçi, bir özel üniversitede araştırma görevlisi olarak her yıl yenilenen belirli süreli iş sözleşmeleriyle toplam altı yıl boyunca çalışmıştır. Her yenileme döneminde farklı proje veya akademik dönem gerekçesiyle sözleşmeler devam ettirilmiş; son sözleşme süresinin dolmasıyla işçinin görevine son verilmiştir. Davacı, zincirleme belirli süreli sözleşmelerin gerçekte belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüştüğünü, dolayısıyla ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığını ileri sürmüştür. Yerel mahkeme, üniversitenin proje ve akademik takvim gerekliliklerini haklı neden olarak kabul ederek davayı reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca belirli süreli iş sözleşmesi ancak işin niteliği veya yapılacak işin özellikleri esaslı bir neden gerektirdiği takdirde kurulabilir; esaslı neden olmaksızın yapılan her yenileme, sözleşmeyi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli hale getirir. Akademik takvim ve proje gerekliliklerinin esaslı neden sayılabilmesi için her dönem başında gerçek bir iş ihtiyacı değişikliğinin var olması gerekir; rutinleşen, kronik hale gelen yenilemeler bu standardı karşılamaz. İlk sözleşmenin belirli süreli olarak geçerli şekilde kurulup kurulmadığı ile sonraki her yenilemenin ayrı ayrı esaslı nedene dayandırılıp dayandırılmadığı bağımsız olarak incelenmelidir. Sözleşmenin belirsiz süreli sayılması halinde işçi kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanır ve iş güvencesi hükümleri uygulanır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma