İş kazasında kusur dağılımının tespiti — işverenin risk değerlendirmesi yapmamasının kusura etkisi ve maddi tazminat hesabı
Karar Özeti
Davacı işçi, bir inşaat şantiyesinde kalıpçı ustası olarak çalışırken üçüncü kattan düşerek omurga kırığı geçirmiş ve sürekli iş göremez hale gelmiştir. Açılan davada işverenin çalışma alanında koruyucu küpeşte ve emniyet ağı kurmaması ile risk değerlendirmesi belgesi hazırlamamasının ağır ihmal oluşturduğu ileri sürülmüştür. Mahkeme bilirkişisi %60 işveren / %40 işçi kusuru dağılımı belirlemiş; yerel mahkeme bu dağılımı esas alarak tazminata hükmetmiştir. Yargıtay 21. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde, 6331 sayılı İSG Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında risk değerlendirmesi yapılmamasının başlı başına ağır bir ihmal olduğu; bu yükümlülüğü hiç yerine getirmeyen işverenin kusur oranının bilirkişi raporundaki %60 düzeyinin çok üzerinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. İşçinin düşme tehlikesine karşı herhangi bir kişisel koruyucu donanım sağlanmadan çalıştırılması, işverenin kusurunun en az %80 olarak belirlenmesini zorunlu kılmaktadır. Yeniden yargılamada maddi tazminat, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun bağladığı sürekli iş göremezlik geliri mahsup edilerek güncellenmiş aktüer tablosuyla hesaplanacak; manevi tazminat ise sakatlığın kalıcı niteliği ve işçinin yaşı gözetilerek belirlenecektir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma