Yıllık izin kullandırma yükümlülüğünün ihlali — işverenin ispat yükü ve geriye dönük formaların delil değeri
Karar Özeti
Davacı işçi, bir lojistik firmasında depo sorumlusu olarak altı yıl çalışmış; iş sözleşmesinin sona ermesinin ardından hiç kullandırılmadığını ileri sürdüğü toplam 84 günlük yıllık izin alacağını talep etmiştir. İşveren, her yıl düzenli izin kullandırıldığını ve işçinin imzaladığı izin formlarını delil olarak mahkemeye sunmuştur. Davacı, imzaların kendisine ait olmadığını, izin dönemlerinde işyerinde çalışmaya devam ettiğini ve formların geriye dönük doldurulduğunu ileri sürerek imza incelemesi yapılmasını talep etmiştir. Yerel mahkeme, sunulan izin formları üzerinde imza incelemesi yaptırmadan formları geçerli kabul ederek talebi reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Kararda belirtildiği üzere yıllık ücretli izin kullandırma yükümlülüğünün yerine getirildiğini ispat yükü işverene aittir; işçinin bu konuda ispat külfeti taşıması mümkün değildir. İmzanın sahteliğine itiraz edildiğinde mahkeme re'sen bilirkişi incelemesi yaptırmak zorundadır; bu aşamayı atlayan mahkeme usule aykırı davranmış olur. Ayrıca izin formlarında tarih ve süre bilgilerinin sonradan doldurulduğuna ilişkin mürekkep analizi ya da kâğıt yaşı testi de talep edilebilir. İzin alacağı, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanır ve bu alacakta zamanaşımı iş sözleşmesinin feshinden itibaren başlar. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma