Sistematik görevden uzaklaştırma ve yalnızlaştırma uygulamalarının psikolojik taciz oluşturması
Karar Özeti
Davacı işçi, bir bankada şube müdürü olarak 11 yıl görev yaptıktan sonra organizasyon değişikliği kapsamında pozisyonsuz bırakılmış; 8 ay boyunca kendisine hiçbir görev tanımlanmamış, toplantılara davet edilmemiş, ortak çalışma alanından ayrı bir odaya yerleştirilmiş ve tüm yazışmalarda görmezden gelinmiştir. İşveren, durumun geçici bir yeniden yapılanma sürecinden ibaret olduğunu savunmuş; ancak bu süreçte söz konusu pozisyona başka bir kişinin atandığı ortaya çıkmıştır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, psikolojik taciz oluşumu için münferiden makul görünebilecek davranışların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini; sistematik yalnızlaştırma, görevsizleştirme ve dışlama pratiklerinin birlikte ele alındığında açık bir mobbing örüntüsü oluşturduğunu karara bağlamıştır. Davacının psikiyatrist raporuyla belgelenen uyum bozukluğu ve depresif tablonun bu süreçle nedensellik bağı taşıdığı saptanmıştır. İşçinin 4857 sayılı İş Kanunu m.24/II-b kapsamında iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme hakkının doğduğu, kıdem tazminatına ek olarak manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararı bozulmuştur.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma