Yıllık izin alacağının hesabında giydirilmiş ücretin esas alınması ve zamanaşımı başlangıç tarihi

Karar Özeti

Davacı işçi, bir lojistik şirketinde depo sorumlusu olarak on iki yıl çalışmış; iş sözleşmesinin feshinin ardından kullandırılmayan yıllık izin günlerine karşılık gelen ücret alacağını talep etmiştir. İşveren, izin ücreti alacağının bir kısmının zamanaşımına uğradığını; kalan miktar için ise hesaplamada asgari ücretin yeterli olduğunu savunmuştur. Yerel mahkeme, zamanaşımı def'ini kısmen kabul etmiş ve hesaplamada çıplak ücreti esas almıştır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde şu ilkeler netleştirilmiştir: 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca yıllık izin ücreti alacağı, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte muaccel olur; zamanaşımı süresi bu tarihten itibaren işlemeye başlar ve beş yıldır. Kullanılmayan izin günlerine karşılık gelen ücret hesaplanırken çıplak ücret değil giydirilmiş ücret esas alınmalıdır; giydirilmiş ücret düzenli yapılan yemek, ulaşım ve diğer nakdi yardımları kapsar. İş sözleşmesinin devam ettiği dönemde yıllık izin ücreti alacağının ayrı bir zamanaşımına tabi tutulması hatalıdır; hak, sözleşme sona erene kadar talep edilemez nitelikte olduğundan zamanaşımı ancak fesih tarihinden itibaren başlar. Hesaplamada fiili fesih tarihindeki giydirilmiş ücret esas alınmalı; çalışılan yıla göre hak kazanılan izin süresi 4857 m.53 çizelgesine göre belirlenerek kullanılan günler düşülmelidir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Anahtar Kavramlar