Karayolu taşıma sektöründe fazla mesai alacağı — sürücülerin dinlenme sürelerinin değerlendirilmesi ve tacograf kayıtlarının delil niteliği
Karar Özeti
Davacı işçi, bir uluslararası nakliyat şirketinde uzun yol TIR şoförü olarak sekiz yıl çalışmış; haftalık kırk beş saati aşan çalışmalarına ilişkin fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek alacak davası açmıştır. İşveren, iş sözleşmesinde 'tüm fazla çalışma ücretlerinin aylık sabit ücrete dahil edildiği' yönünde bir hükmün bulunduğunu ve ayrıca ödeme yapılmasını gerektirmediğini savunmuştur. Bilirkişi, sunulan tacograf kayıtlarını esas alarak haftalık ortalama on iki saat fazla mesai hesaplamış; yerel mahkeme bu doğrultuda talebi kabul etmiştir. İşveren, tacograf kayıtlarının güvenilirliğini ve bilirkişi yöntemini itiraz konusu yaparak istinaf ve temyize başvurmuştur. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararı onamıştır. Onama gerekçesinde şu ilkeler teyit edilmiştir: yasal düzenleme gereği zorunlu olarak tutulması gereken tacograf kayıtları, çalışma sürelerinin tespitinde birincil resmî belge niteliği taşır; bu kayıtların aksinin işveren tarafından yazılı ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir. Sürücülerin zorunlu dinlenme molalarının çalışma süresinden düşülmesi doğrudur; ancak araç içinde geçirilen ve sürücünün özgür iradesine bırakılmayan bekleme süreleri aktif çalışma süresi sayılır. İş sözleşmesindeki 'fazla mesai ücretinin aylık sabit ücrete dahil olduğu' hükmü, 4857 m.41/8 uyarınca yalnızca yüzde yirmi beş oransal zamlı kısım için geçerli olup fazla mesai ücretinin asıl tutarının (temel ücret kısmı) bu şekilde karşılanmış sayılması hukuken mümkün değildir. Yargıtay, tacograf kayıtlarına dayanan bilirkişi hesabının usule uygun olduğunu ve ayrıca hakkaniyet indirimi uygulanıp uygulanmaması gerektiğinin duruşma tutanaklarıyla somutlaştırılmasını beklemektedir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Onama