Toplu iş sözleşmesi müzakerelerinde işverenin iyi niyetle müzakere yükümlülüğünü ihlal etmesi
Karar Özeti
Dava, bir imalat sektörü sendikas ile işveren arasındaki toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde işverenin kötü niyet sergilediğinin tespiti ve buna bağlı tazminat talebiyle açılmıştır. İşveren, müzakerelere ilişkin asgari yasal süreleri karşılayacak biçimde toplantılara katılmış; ancak her oturumda yeni talepler öne sürerek ve önceki tekliflerini geri çekerek süreci kasıtlı olarak çıkmaza sürüklemiştir. Bunun yanı sıra, yönetim kararlarının dayanaklarını ortaya koyacak ekonomik verileri sendikadan gizlemiş ve sürecin uzaması nedeniyle arabuluculuğa başvurma hakkını da kullanmamıştır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m.47 kapsamında toplu iş sözleşmesi süreçlerinde iyi niyetle müzakere yükümlülüğünün usule dair bir zorunluluktan ibaret olmayıp aynı zamanda esaslı bir yükümlülük teşkil ettiğini vurgulamıştır. Belirli bir sonuca ulaşmak zorunluluğu bulunmamakla birlikte tarafların gerçek anlamda müzakere etmesinin esas olduğu, mevcut kanıtlara göre işverenin müzakereleri sürüncemede bırakmaya yönelik bir taktik izlediğinin açıkça ortada olduğu saptanmıştır. İşverenin iyi niyet yükümlülüğünü ihlal ettiğine ve sendikanın bu ihlalden kaynaklanan zararını talep etme hakkına sahip olduğuna hükmedilmiştir.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma