Uzaktan çalışma sözleşmesinin tek taraflı sona erdirilmesi — işyerine dönüş talebinin esaslı çalışma koşulu değişikliği niteliği ve işçinin haklı fesih hakkı

Karar Özeti

Davacı işçi, bir finans şirketinde kıdemli analist olarak çalışmakta olup COVID-19 salgını döneminde imzalanan uzaktan çalışma sözleşmesiyle tam zamanlı ev çalışmasına geçmiştir. Sözleşme, tarafların yazılı mutabakatıyla belirsiz süreli olarak düzenlenmiş; çalışma yeri olarak işçinin konut adresi kayıt altına alınmıştır. İşveren, salgın kısıtlamalarının sona ermesinden yaklaşık iki yıl sonra tüm uzaktan çalışanların ofise dönmesini zorunlu kılmış; davacının bu talebe on beş gün içinde uymaması üzerine iş sözleşmesini devamsızlık gerekçesiyle feshetmiştir. Davacı, işyerinin sözleşmeyle belirlenen konut adresi olduğunu ve ofise dönüş talebinin esaslı çalışma koşulu değişikliği niteliği taşıdığını ileri sürerek hem feshin geçersizliğini hem de alternatif olarak haklı nedenle kendi feshi halinde kıdem tazminatı hakkını savunmuştur. Yerel mahkeme işveren lehine karar vermiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde şu ilkeler netleştirilmiştir: yazılı ve imzalı uzaktan çalışma sözleşmesi, çalışma yerini sözleşmenin esaslı unsurlarından biri hâline getirir. Bu koşulun tek taraflı olarak değiştirilmesi, 4857 m.22 kapsamında esaslı çalışma koşulu değişikliği sayılır ve otuz günlük yazılı bildirim ile işçinin altı iş günü içinde kabul ya da ret bildirimi yapma hakkını zorunlu kılar. Bildirim usulüne uyulmaksızın verilen ofise dönüş emrine uymayan işçi, sözleşme hükümlerine aykırılık gerekçesiyle feshedilemez; aksi yöndeki fesih geçersizdir. Öte yandan işçinin esaslı değişikliği kabul etmek zorunda olmadığı ve bu değişikliği reddederek sözleşmeyi 4857 m.24/II kapsamında haklı nedenle feshedebileceği ve kıdem tazminatına hak kazanacağı da açıkça teyit edilmiştir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.

Anahtar Kavramlar