Esnek çalışma düzeninde fazla mesai hesaplaması ve denkleştirme süresinin aşılması
Karar Özeti
Davacı işçi, bir otomotiv parçaları üreticisinde kalite kontrol uzmanı olarak çalışmış; işverenin denkleştirme esasına göre düzenlenen vardiya sistemi kapsamında belirli haftalarda 50-55 saat, diğer haftalarda ise 35 saatin altında çalıştırıldığını öne sürerek karşılıksız fazla mesai alacağının tahsilini talep etmiştir. İşveren, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesindeki denkleştirme hükmü uyarınca iki aylık denkleştirme süresi içinde haftalık ortalama çalışmanın 45 saati aşmadığını ve bu nedenle fazla mesai ödemesi yapılmasının gerekmediğini savunmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, denkleştirme uygulamasının geçerliliği için iş sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde yazılı olarak kararlaştırılmış olması, denkleştirme döneminin açıkça belirtilmesi ve aşılan sürelerin aynı dönemde telafi edilmesi gerektiğini ayrıntılı biçimde ele almıştır. Somut olayda işverenin denkleştirme süresini kağıt üzerinde belirlemesine karşın fiili puantaj kayıtlarının denkleştirme döneminin sonunda biriken saatlerin kapatılmadığını ortaya koyduğu saptanmıştır. Bunun yanı sıra işverenin yıllık 270 saatlik fazla mesai üst sınırını da aştığı tespit edilmiştir. Yargıtay, aşılan saatlerin tamamının yasal fazla mesai ücreti olan yüzde elli zamlı ücretle ödenmesi gerektiğine hükmetmiş; denkleştirmenin fiilen uygulanmadığı durumlarda işverenin bu düzenlemeden yararlanamayacağını açıkça ortaya koymuştur.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma