Engellilik durumu gerekçesiyle makul düzenleme yapılmaması — ayrımcılık tazminatı ve işverenin pozitif yükümlülüğü
Karar Özeti
Davacı işçi, trafik kazası sonucunda sol bacağında kalıcı yüzde yirmi oranında işlev kaybı geliştiği için işyerinde fiziksel uyarlamaların yapılmasını talep etmiş; işveren bu talepleri hiçbir gerekçe göstermeksizin reddetmiştir. Aradan birkaç ay geçtikten sonra işveren, davacının fiziksel koşulları yerine getiremediğini öne sürerek iş sözleşmesini işçinin yetersizliği gerekçesiyle feshetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 4857 sayılı İş Kanunu m.5 ve 6331 sayılı İSG Kanunu m.15 kapsamında işverenin engelli çalışanlara makul düzenleme sağlama şeklinde bir pozitif yükümlülük taşıdığını açıkça hükme bağlamıştır. Söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmemesinin tek başına engellilik ayrımcılığı oluşturduğu; feshin de gerçek nedenini gizlemek için öne sürülen bir perde olduğu tespit edilmiştir. Mahkeme, geçersiz fesih nedeniyle işçiye işe iade hakkının tanınmasına; bu hakkın kullandırılmaması durumunda 4857 m.5/son uyarınca dört aya kadar ücret tutarında ayrımcılık tazminatı ile sekiz aya kadar işe başlatmama tazminatına hükmedilmesi gerektiğini karara bağlamıştır. Karar, Türk iş hukukunda engellilik ayrımcılığına ilişkin makul düzenleme yükümlülüğünü netleştiren emsal bir karar niteliği taşımaktadır.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma