Görev değişikliği ve yalnızlaştırma yoluyla uygulanan mobbingin ispatı ve manevi tazminat
Karar Özeti
Davacı işçi, bankada şube müdürü olarak yaklaşık 11 yıl görev yapmış; ardından herhangi bir disiplin sorunu ya da performans gerekçesi gösterilmeksizin önce uzak bir ildeki küçük bir şubeye, ardından merkezdeki işlevsiz bir pozisyona atanmıştır. Söz konusu atamalar sırasında görev tanımı tamamen ortadan kaldırılmış, çalışma arkadaşlarından soyutlanmış ve toplantılara çağrılmamıştır. Davacı, mesleki itibarının zedelendiğini, özgüveninin sarsıldığını ve bunların sonucunda psikolojik sağlığının bozulduğunu doktor raporlarıyla belgelemiştir. İlk derece mahkemesi mobbingi kabul etmiş; ancak manevi tazminatı sembolik düzeyde tutmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, sistematik görev değişikliklerinin ve kasıtlı dışlanmanın mobbing tanımını karşıladığını teyit etmiş; manevi tazminatın maruz kalınan psikolojik zararla orantılı ve caydırıcı olması gerektiğini vurgulayarak yetersiz tazminat gerekçesiyle kararı bozmuştur. Karar, yönetsel kararların mobbing aracı olarak kullanılıp kullanılmadığının değerlendirilmesinde bütüncül bir yaklaşım benimsenmesi gerektiğini ortaya koyması bakımından emsal niteliği taşımaktadır.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma