İş arama izninin kullandırılmaması ve bildirim süresinin peşin ücretle geçiştirilemeyeceği
Karar Özeti
Davacı işçi, üretim mühendisi olarak çalıştığı firmada 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca ihbar süresi boyunca günde iki saat iş arama izni kullanmak istediğini işverene bildirmiş; ancak işveren bu talebi reddederek ihbar tazminatını peşin ödeyip iş sözleşmesini derhal sona erdirmiştir. Yerel mahkeme, peşin ödemenin iş arama izninin karşılığı olduğunu kabul ederek davayı reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, peşin bildirim ücretinin iş arama izninin yerini tutamayacağını açıkça ortaya koymuştur. 4857 sayılı Kanun m.27 kapsamındaki iş arama izninin temel amacı işçiye bizzat iş bulma fırsatı tanımak olup bu hak, parasal karşılıkla ikame edilemez nitelikte koruyucu bir haktır. Peşin ödemenin yapılması, işçinin rızası dışında iş arama izninden yoksun bırakılması anlamına geldiğinden işçi lehine sonuç doğurmaz. İş arama izninin kullandırılmaması nedeniyle doğan alacağın ayrıca ödenmesi gerektiğine; yerel mahkeme kararının bu sebeple bozulmasına hükmedilmiştir. Kararda iş arama izninin toplu kullandırılmasının ancak işçinin açık muvafakatiyle mümkün olduğu da vurgulanmıştır.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma