Grup şirketlerinde otuz işçi eşiğinin belirlenmesi — iş güvencesi kapsamının tespiti ve ekonomik bütünlük ilkesi
Karar Özeti
Davacı işçi, bir grup şirketinin yüz yirmi çalışanlı merkezinde idari koordinatör olarak üç yıl çalışmış; grubun küçük bir iştiraki olan ve yalnızca sekiz işçisi bulunan şirkete kâğıt üzerinde devredilmiş, ardından kısa süre içinde iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davacı, fiilî çalışma yerinin hiç değişmediğini ve devrin iş güvencesi kapsamından çıkarmak amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğini talep etmiştir. İşveren, devrin usule uygun yapıldığını ve işçiyi devreden şirketin otuz işçi eşiğini karşılamadığını öne sürmüştür. Yerel mahkeme işveren lehine hüküm kurmuştur. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde şu ilkeler açıklanmıştır: iş güvencesini düzenleyen 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi, işverenin otuz ve daha fazla işçi çalıştırması koşulunu aramaktadır. Ancak Yargıtay içtihadı, aynı ekonomik bütünlük ve yönetim yapısı içinde faaliyet gösteren grup şirketlerinde şirketler arasında işçi devirlerinin iş güvencesini ortadan kaldırmak amacıyla kullanılması hâlinde bu devrin muvazaalı sayılabileceğini benimsemektedir. Somut olayda işçinin fiilî çalışma yeri, amiri, görevi ve iş koşulları hiç değişmemiş; devir işlemi kâğıt üzerinde kalmıştır. Bu durum, grup içi devrin iş güvencesini devre dışı bırakmak amacıyla gerçekleştirildiğine güçlü bir karine oluşturmaktadır. Mahkemenin muvazaa iddiasını somut olgularla araştırmadan devri geçerli sayması eksik inceleme teşkil eder. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma