Kullanılmamış yıllık izin ücret alacağının fesih anında doğduğu ve iş ilişkisi devam ederken talep edilemeyeceği kuralının istisnası
Karar Özeti
Davacı işçi, on iki yıllık çalışma süresince birikmiş ve kullandırılmamış toplam seksen günlük yıllık izin alacağını iş sözleşmesi devam ederken talep etmiştir. İş sözleşmesi hâlâ feshedilmemiş olup işçi, işverenin yıllık izinleri kullandırmadığını ve buna ilişkin yasal yükümlülüğü yerine getirmediğini öne sürmüştür. Yerel mahkeme, Yargıtay'ın yerleşik içtihadı uyarınca yıllık izin ücret alacağının ancak fesih anında doğacağını gerekçe göstererek davayı reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bu kararı onamış; ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi ile bağlantılı istisnayı net biçimde ortaya koymuştur: Yıllık izin ücreti, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi durumunda işveren tarafından işçiye ödenmelidir. İş ilişkisi sürmekte iken izin kullandırılmaması işçiye ücret alacağı değil, iznin bizzat kullandırılmasını talep etme hakkı doğurur. Bu talep için iş mahkemesine başvurulabileceği gibi işveren hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na şikâyet yoluna da gidilebilir. İstisnai durum: İş sözleşmesi aynı işveren bünyesinde devir sonucu farklı bir tüzel kişiliğe geçmiş ve devir öncesi dönem kıdemi tanınmışsa, devir tarihinde o ana kadar biriken izin alacakları için ayrı bir hesaplama yapılması ve devredilen işverenin müteselsil sorumluluğunun incelenmesi gerekir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; yıllık izin alacağı hesabında giydirilmiş brüt ücret esas alınır; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL.
Bu karar işveren lehine sonuçlanmıştır.
Onama