Yıllık ücretli iznin bölünmesi — işçinin onayı alınmaksızın parça parça kullandırılması ve asgari on gün kuralının ihlali
Karar Özeti
Davacı işçi, bir otomotiv servis merkezinde teknik servis uzmanı olarak dokuz yıl çalışmış; işveren tarafından yıllık izinlerinin iki veya üç günlük dilimlere bölünerek kullandırıldığını, hiçbir zaman kesintisiz bir izin dönemi yaşayamadığını öne sürerek kullandırılmayan izin alacaklarının ve izin bölünmesinden doğan zararlarının tazmin edilmesini talep etmiştir. İşveren, yoğun servis takvimi nedeniyle uzun süreli izin kullandırmanın mümkün olmadığını ve kullandırılan toplam gün sayısının yasal yükümlülüğü karşıladığını savunmuştur. Yerel mahkeme talebi kısmen kabul etmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozarak daha kapsamlı değerlendirme yapılmasını hükme bağlamıştır. Bozma gerekçesinde şu ilkeler ortaya konmuştur: 4857 sayılı İş Kanunu'nun 56. maddesi uyarınca yıllık izin bölünmek istendiğinde tarafların anlaşması gerekir; ayrıca bölünen parçalardan birinin on günden az olmaması zorunludur. On günlük asgari blok izin koşulu emredici nitelikte olup sözleşmeyle dahi bertaraf edilemez. İşverenin tek taraflı olarak izni kısa dilimlere bölmesi, işçinin fiilen kullandığı kabul edilse dahi hukuki sonuç doğurmaz. On günden az parçayla kullandırılan izinler için işverenin ek izin kullandırması ya da kullandırılmayan sürelerin ücret olarak ödenmesi gerekebilir. Bilirkişi yeniden belirlenmek üzere karar bozulmuştur. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma