Kullandırılmayan yıllık izin ücret alacağında zamanaşımının başlangıcı ve işverenin ispat yükümlülüğü
Karar Özeti
Davacı işçi, on yıl boyunca çalıştığı lojistik şirketinde yıllık ücretli izinlerinin büyük çoğunluğunu kullanamamış; iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi üzerine kullandırılmayan izin ücretlerini talep etmiştir. İşveren, izinlerin kullandırıldığını savunmuş; ancak izin defteri ve imzalı izin belgelerini mahkemeye ibraz edememiştir. Yerel mahkeme, zamanaşımı itirazını kabul ederek bir kısmını reddetmiş; arta kalan dönem için ise bilirkişi hesabına göre hüküm kurmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur: 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca yıllık izin alacağının zamanaşımı, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlar; izin her yılın sonunda talep edilebilir hâle gelse bile bu talep hakkı sözleşme süresince kullanılamayacağından zamanaşımı sözleşme bitimine kadar işlememektedir. Bu nedenle on yıllık çalışma süresinin tamamına ait kullandırılmayan izinlerin hesaba dahil edilmesi zorunludur. Yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin ispat yükü işverene aittir; işveren bu yükümlülüğü imzalı izin belgesi veya izin defteri kayıtlarıyla yerine getirebilir. Söz konusu belgeleri ibraz edemeyen işveren, izinleri kullandırmadığını kabul etmiş sayılır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma