Esnek çalışma düzeninde fazla mesai — haftalık ortalama aşımının belirlenmesi ve belgeleme yükümlülüğü
Karar Özeti
Davacı işçi, bir teknoloji şirketinde yazılım geliştirici olarak dört yıl çalışmış; iş sözleşmesinde 'esnek çalışma' hükmü bulunmakta olup haftalık çalışma programı değişken biçimde uygulanmaktaydı. Bazı haftalar 55-60 saat, bazı haftalar ise 30-35 saat çalışıldığı savunulmuştur. Davacı, yüksek yoğunluklu haftalarda yasal sınırı aştığını öne sürerek fazla mesai ücreti talep etmiştir. İşveren, esnek çalışma düzeni çerçevesinde dönemsel ortalamanın 45 saatin altında kaldığını ve fazla mesai ödeneği doğmadığını savunmuş; ancak haftalık çalışma saatlerini gösteren kayıtları eksik ibraz etmiştir. Yerel mahkeme talebi reddetmiştir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde vurgulanmıştır ki esnek çalışma düzeninde denkleştirme uygulanabilmesi için; taraflar arasında yazılı denkleştirme anlaşması bulunması, denkleştirme döneminin en fazla iki ay (TİS ile dört aya kadar) olması ve işverenin tüm haftalara ait çalışma saatlerini belgelemesi zorunludur. İşverenin eksik kayıt sunması, denkleştirme döneminin dışında kalan fazla saatlerin ispat yükünü işverene yükler; işçinin tanık beyanı ve iş yoğunluğuna ilişkin sistemsel çıktıları bu durumda esas delil kabul edilmelidir. İşçinin düzenli olarak 45 saatin üzerine çıktığını gösteren haftalara ait veriler var iken bunlar için fazla mesai ücreti ödenmemesi hakkaniyete aykırıdır. Fazla mesai alacağının yeniden hesaplanması amacıyla bozma kararı verilmiştir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma