Sendika üyeliği nedeniyle iş sözleşmesinin feshinde sendikal tazminatın ispatı ve ispat yükünün paylaşımı
Karar Özeti
Davacı işçi, bir otomotiv yan sanayii firmasında altı yıl çalışmış; sendikaya üye olmasından yaklaşık iki ay sonra iş sözleşmesinin 'verimsizlik' gerekçesiyle feshedildiğini, bu feshin aslında sendikal faaliyeti nedeniyle gerçekleştirildiğini ileri sürerek 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca sendikal tazminat talep etmiştir. İşveren, feshin performans yetersizliğine dayandığını ve sendika üyeliğiyle ilgisi bulunmadığını savunmuş; davacının verimsizliğini gösterir değerlendirme raporlarını mahkemeye ibraz etmiştir. Yerel mahkeme, işverenin savunmasını yeterli bularak davayı reddetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca sendikal tazminat davalarında ispat yükünün özel bir dağılımı söz konusudur: İşçi, sendika üyeliği ya da faaliyetiyle fesih arasında kuşkuya yer bırakmayacak ölçüde güçlü bir zamansal ve nedensel bağ olduğunu ortaya koyarsa ispat yükü işverene geçer ve işveren feshin sendikal nedene dayanmadığını somut belgelerle ispat etmekle yükümlü hâle gelir. Somut davada sendika üyeliğinden iki ay sonra gerçekleştirilen fesih, üyelik öncesinde olumlu nitelik belgelerine sahip olan işçinin verimsiz sayılması ve aynı dönemde işe alınan sendika üyesi olmayan çalışanların benzer koşullarda çalışmaya devam etmesi, sendikal bağlantıyı güçlü biçimde işaret eden olgulardır. İşveren, performans gerekçesini bu olgular karşısında yeterince açıklayamamıştır. Tazminat miktarı, işçinin en az bir yıllık ücreti olarak hesaplanmalıdır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma