İş sözleşmesi devam ederken yıllık izin alacağının zamanaşımına uğraması ve işçinin talep hakkının sınırları
Karar Özeti
Davacı işçi, bir üretim tesisinde on dört yıl çalışmış; iş sözleşmesinin feshi üzerine son beş yılda kullandırılmayan yıllık izin alacakları için dava açmıştır. İşveren, talep edilen dönemin bir kısmına ilişkin alacakların beş yıllık zamanaşımına uğradığını savunmuştur. Yerel mahkeme, yıllık izin alacağının iş sözleşmesi devam ettiği sürece zamanaşımına uğramayacağını kabul ederek talebin tamamına hükmetmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca yıllık izin, iş sözleşmesinin sona ermesi hâlinde para olarak ödenir; henüz sona ermeyen bir iş sözleşmesinde ise izin hakkı ücret alacağına dönüşmez. Ancak bu durum, zamanaşımının sözleşme süresince hiçbir zaman işlemeyeceği anlamına gelmez. TBK m.149/1 uyarınca alacaklı, alacağını talep edebilecek konuma geldiği andan itibaren zamanaşımı süresi işlemeye başlar. Yıllık izin hakkının sözleşme devam ederken de kullanılmak üzere talep edilebilir bir hak olduğu gözetildiğinde, izin döneminin sona erdiği ve işçinin izni kullanamamış olduğu tarihten itibaren zamanaşımının başlayacağı kabul edilmelidir. Bu nedenle fesihten beş yılı aşkın süreler öncesine ait izin alacakları zamanaşımına uğramış sayılır; alt mahkemenin tüm dönemi zamanaşımından bağışık tutması hatalıdır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işveren lehine sonuçlanmıştır.
Bozma