İş sözleşmesi sona erdiğinde kullandırılmayan yıllık izin ücretinin brüt ücret üzerinden ödenmesi zorunluluğu ve net ücret ödenmesinin hukuka aykırılığı
Karar Özeti
Davacı işçi, bir lojistik şirketinde depo sorumlusu olarak yedi yıl çalışmış; iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesinin ardından kullandırılmayan otuz sekiz günlük yıllık izin ücreti talep etmiştir. İşveren, yıllık izin ücretini net ücret üzerinden hesaplayarak ödemiş; brüt-net farkından doğan alacağı ise işçinin talebi üzerine reddetmiştir. Yerel mahkeme, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde ücretin net olarak belirlendiğini ve bu nedenle izin ücretinin de net ücret üzerinden hesaplanmasının doğru olduğunu kabul etmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi hâlinde işçiye kullandırılmayan yıllık izin süresi için ödenmesi gereken izin ücreti, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihteki ücret esas alınarak hesaplanır; burada söz konusu olan ücret işçinin brüt ücretidir. İşçinin brüt ücretinin hesabında ise sözleşmede net ücretin kararlaştırılmış olması, işverenin brüt karşılığını belirleme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Vergi ve SGK prim kesintileri yapıldıktan sonra elde edilen net tutarın izin ücreti olarak ödenmesi, işçiyi yasal güvenceden yoksun bırakır ve iş kanununun emredici hükmüne aykırılık oluşturur. Bilirkişinin brüt ücret üzerinden hesapladığı alacak tutarının tamamına hükmedilmesi gerekirken, salt sözleşmede net ücret yazılı olduğu için net tutar üzerinden hesaplama yapılması bozma nedenidir. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL, kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL, SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma