Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma ücretinin hesaplanması — hafta tatili ile tatil ücreti farkı ve zamanaşımı
Karar Özeti
Davacı işçi, bir alışveriş merkezi güvenlik şirketinde vardiyalı sistem çerçevesinde yedi yıl boyunca ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil olmak üzere kesintisiz çalışmış; bu günlere ilişkin fazladan ücret alacağını talep etmiştir. İşveren, çalışma sisteminin rotasyon esasına göre düzenlendiğini ve vardiya planına dahil edilen tatil günleri karşılığında başka günlerde izin kullandırıldığını savunmuştur. Yerel mahkeme, tatil alacağının bir kısmını zamanaşımına uğramış kabul ederek geri kalanını da hesaplama yöntemi bakımından eksik belirlemiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı bozmuştur. Bozma gerekçesinde şu ilkeler belirlenmiştir: 4857 sayılı Kanun'un 47. maddesi uyarınca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışan işçi, o güne ait ücretinin bir katı daha fazla ücret almaya hak kazanır; yani toplam iki günlük ücret ödenir. İşverenin tatil yerine başka gün izin kullandırdığını iddia etmesi hâlinde bu izinlerin hangi tatil günlerine karşılık geldiğini yazılı olarak ispat etmesi gerekir; sözlü ya da genel ifade içeren belgelerin kanıtlama gücü yoktur. Hafta tatili alacağı beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu süre, her tatil gününün sona erdiği tarihte değil, iş sözleşmesinin sona ermesiyle başlar. Bilirkişi hesabında tatil günlerinin tespitinde resmî takvim esas alınmalı, her yıl ilan edilen tatil listesine göre hesaplama yapılmalıdır. 2026 brüt asgari ücret 33.030 TL; kıdem tazminatı tavanı 53.919,68 TL; SGK işveren prim payı %21,75.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma